رایحه درمانی در زنبورستان

رایحه درمانی در زنبورستان همان چیزی است که زنبورها نیاز دارند. بر اساس گزارشی، زنبورهای عسل پس از آموزش رایحه، در گرده افشانی محصولات، بهتر بودند.

خاطرات زنبورهای عسل از غذا با رایحه و بو ایجاد می شود. همین امر محققان را به فکر انداخت که آیا می توانند زنبورهای عسل را به سمت تولید برخی محصولات کشاورزی با قدرت بو درآورند یا خیر؟

برای پر کردن خانه های شما از زغال اخته، آفتابگردان و بادام، کشاورزان زنبورهای عسل را اجاره می کنند. هنگامی که همه چیز خوب پیش می رود، زنبورها گل ها را گرده افشانی می کنند و در نتیجه بازده زیادی دارند. اما گاهی اوقات زنبورهای اجاره ای بجای آن وزوز می کنند و گلهای وحشی را گرده افشانی می کنند. مشکل، مسئله زمانبندی است. برای اینکه یک کندو بتواند محصولات خوبی را گرده افشانی کند، باید در محیط زندگی خود مستقر و راضی باشد. این بدان معناست که قبل از شکوفایی محصول باید در مزرعه قرار گیرد. اما هنگامی که محصولات دیرتر از آنچه کشاورزان انتظار دارند گل دهند، زنبورهای اجاره ای ممکن است تمایل به شهد گلهای وحشی نزدیک مزارع ایجاد کنند و محصولات را نادیده بگیرند.

چرا رایحه درمانی؟

والتر ام. فارینا ، زیست شناس از دانشگاه بوینس آیرس و همکارانش در مورد این مشکل از رایحه راه حلی را ارائه دادند، که در مجله Current Biology ارائه شد.

دکتر فارینا طبق تجربه های قبلی می دانست که کندوها رایحه غذاهای جمع آوری شده در گذشته را به یاد می آورند. از همه مهمتر ، او می دانست که این خاطرات می توانند جایی که زنبورهای عسل تغذیه می کنند را تحت تاثیر قرار دهند.

دکتر فارینا گفت: “این ما را به فکر انداخت که آیا می توانیم زنبورهای عسل را با قرار دادن بوی آن محصول در یک کندو و دادن خاطره ای از غذایی که هرگز نداشته اند، به محصولات خاص هدایت کنیم.”

در طی شش سال مطالعه در خصوص رایحه درمانی در زنبورستان، دکتر فارینا و همکارانش آب شکر معطر را در کندوهایی قرار دادند که در کنار مزارع آفتابگردان آرژانتین قرار داشت. در بعضی موارد، به کندوها آب چرب با عطر آفتابگردان داده شد. به منظور نظارت، به بعضی از کندوها آب پوشیده شده با گل یاس داده شد. برای پیگیری اینکه زنبورهای عسل در معرض محلول های مختلف قرار دارند، محققان پودرهای رنگی را در ورودی کندوها قرار دادند. به طوری که زنبورهای عسل در معرض بوی آفتابگردان به رنگ آبی و در معرض گل یاس به رنگ صورتی قرار گرفتند.

برای نظارت بر پاسخ حشرات، تیم تحقیقات، دیوارهای شفاف را در کندوها نصب کردند و رقص زنبورها را ثبت کردند. در رقصی که به واگل معروف است، زنبورها می رقصند تا به زنبورهای عسل بگویند که از کجا غذا پیدا کرده اند؛ محققان این رقص ها را برای تعیین محل تغذیه زنبورها بررسی کردند.

برای مطالعه بیشتر در مورد نحوه واکنش زنبورها، دکتر فارینا و همکارانش دام های گرده ای را در داخل کندوهایی قرار دادند که دانه های گرده زنبورهای عسل را که از فعالیت های جستجوی غذا برمی گشتند، جمع می کردند که بعداً برای شناسایی به آزمایشگاه آورده میشد. محققان همچنین به مزارع آفتابگردان رفتند و زنبورهای عسل را در آنجا جستجو کردند و صورتی یا آبی بودن آنها را یادداشت کردند.

نتایج بررسی

نتایج نمی توانست روشن تر باشد. اندازه گیری های مختلف نشان می داد که رایحه آفتابگردان باعث گرده افشانی محصولات شده است. وقتی کشاورزان عملکرد خود را گزارش کردند، این مورد تأیید شد: مزارع مجاور کندوها با محلول آفتابگردان، بین ۳۷ تا ۶۱ درصد تخمه آفتابگردان بیشتر از مزارع کنار کندوهای گل یاس تولید کردند. این کار توسط حشره شناسان دیگر تمجید و تحسین شد. مارتین گیورفا، که در مورد رفتار زنبورهای عسل در CNRS تولوز فرانسه تحصیل می کند، گفت: “این کار واقعی است که در زمینه های واقعی انجام می شود نه فقط در آزمایشگاه.” “این یافته ها فوق العاده دلگرم کننده هستند.”

این مطالعه در خصوص رایحه درمانی در زنبورستان، ممکن است بیشتر خبرهای خوبی برای کشاورزان باشد. گرده افشان های وحشی مانند زنبورهای بومبل، زنبورهای نجار و زنبورهای مازون اغلب در معرض رقابت با زنبورهای اجاره ای دست و پنجه نرم می کنند.

دکتر فارینا گفت: “تکنیک رایحه ممکن است به تمرکز بهتر زنبورهای اجاره ای روی محصولات کمک کند و فشار را بر گرده افشان بومی کاهش دهد.” دکتر Giurfa موافق است که این امکان وجود دارد. اما اضافه کرد ، “ما برای اطمینان از این امر به مطالعات میدانی بیشتری در مورد سایر گرده افشان ها نیاز داریم.”